(0)

Selecteer Regio

Ik woonde met mijn ouders in Koerdistan, het mooiste dorp van de wereld

Het ABVV doet meer dan het dopgeld van werkloze leden uitbetalen. Werk voor iedereen is nog steeds ons streefdoel. Hamide en Sandra getuigen.


Hamide vertelt haar verhaal rustig, in de schaduw van een glas koel water. In onberispelijk Nederlands neemt ze ons mee op haar tocht langs landsgrenzen, loketten van VDAB en RVA en examencommissies. En als ze plots zwijgt, lees je de rest in haar ogen.


HAMIDE Ik ging niet naar school. Meisjes moesten op de kudde passen, wassen en plassen. Het schoollopen werd overgelaten aan de jongens. Dat was zo, bij ons in het dorp.”


ABVV Hoe kwam je dan uiteindelijk in België terecht ?


HAMIDE Toen ik tien was, in 1993, zijn we gevlucht uit ons dorp. Dat was best een gevaarlijke onderneming, maar via via zijn we tenslotte toch hier terecht gekomen. Maar je moet je voorstellen, ik was tien, sprak enkel Koerdisch en Turks en kon noch lezen noch schrijven.
Ik ben toen hier naar school gegaan. Eerst hebben ze mij bij de kleuters gezet. Dat was ook geen fraai gezicht, ik als groot meisje tussen al die kleintjes… Maar geleidelijk aan mocht ik doorschuiven naar de klassen van de lagere school.


ABVV Heb je dan ook middelbaar onderwijs gevolgd ?


HAMIDE Ja, maar ik ben daarmee gestopt toen ik trouwde. In 2001 ben ik met mijn vriend, ook een Koerd, gehuwd. Ik werkte toen al deeltijds, mede om mijn studies te kunnen betalen. Ik ben in 2002 dan ook gestopt met studeren en ging voltijds werken bij MacDonald’s. In 2002 werd dan ons eerste kindje geboren.


ABVV
Bleef je daarna nog verder werken ?


HAMIDE Daarna ? (schalks lachje) Niemand had mij verteld dat er zoiets als ouderschapsverlof en loopbaanonderbreking bestond. En op mijn werk vertelden ze al helemaal niks. Dus onmiddellijk na de geboorte van ons zoontje, ben ik terug gaan werken. Stom natuurlijk, als ik eraan terugdenk kan ik wel kwaad worden op mezelf, maar ik wist niet beter.
In 2005 is dan ons tweede zoontje geboren. En toen wist ik wel beter! En of ik genoten heb van mijn zwangerschapsverlof. Toen ik terug op het werk verscheen, wilde ik de patron voorstellen om géén zondagnachten meer te moeten werken, dat was met twee kinderen niet meer haalbaar. Maar de baas weigerde daarop in te gaan en dan heb ik mijn ontslag gegeven. Op dat ogenblik vertelde een vriendin mij dat ik via de RVA steun kon trekken. Zij drukte me ook op het hart dat ik lid moest worden van het ABVV. Zo zou alles behoorlijk geregeld kunnen worden. En daar kwam ik Sandra later tegen. Zij heeft me door mijn tranen geholpen en me opnieuw een doel gegeven.

Sandra Dondeyne is bijblijfconsulente bij het ABVV Vlaams-Brabant in Leuven.


SANDRA Ik herinner me nog goed het moment dat Hamide bij mij gekomen is. Ze kwam huilend aan mijn bureau zitten. Een collega van de dienst werkloosheid had haar naar mij doorverwezen, in de hoop dat ik een oplossing zou kunnen vinden.
Hoe meer Hamide over zichzelf vertelde, hoe onwaarschijnlijker haar verhaal werd. Ik waande me in een stuk van Kafka!


HAMIDE Ik kreeg toen steun van de RVA. Ik trok ongeveer 250 euro per maand in het stelsel van familiale vrijstelling. Mijn grote droom was: op een kantoor van een bedrijf werken. Kantoorwerk leek me zo’n beetje de hemel op aarde.
Maar daarvoor moest je natuurlijk een diploma halen! Ik schreef me in voor het Tweede Kans onderwijs. 100 euro. Om niet te slagen voor mijn toelatingsexamen.
Tot driemaal toe heb ik dat examen doorstaan en telkens faalde ik. Ik studeerde nochtans alsof mijn leven ervan afhing. Ik slaagde niet omdat ik de taal niet voldoende beheerste. Ik volgde extra lessen Nederlands. Ik studeerde nog harder, ik kende alle dt-regels, ik zat elke avond spellingsoefeningen te maken. Het kon niet baten. Ik wou toch zo graag verder studeren, maar werd van het kastje naar de muur gestuurd. Als er een moment geweest is dat ik begon te twijfelen, dat ik foert had willen zeggen, dan was het wel toen. Ik deed niks anders dan mijn papieren van het ene loket naar het andere brengen. Ik voelde me alsof ik cirkeltjes draaide in een doodlopend straatje lopen. Tot ik door iemand van de dienst werkloosheid werd doorverwezen.


SANDRA Toen ik haar verhaal gehoord had, kon ik echt geen pasklare oplossing uit mijn hoed toveren. Wat was hier fout gelopen ? Welke mogelijkheden bleven er nog over om Hamide de kans te geven om zich verder te ontplooien ?
Ik nam contact op met job-link. Samen hebben we dan een creatieve oplossing proberen uit te dokteren, zodat Hamide toch nog een opleiding zou kunnen volgen. Dat lukte, al was er geen mogelijkheid om een kantoor opleiding te volgen. Ik heb haar dan eerlijk verteld dat ik in haar meer een sociaal helpende hand zag, dan een kantoor medewerkster.


HAMIDE Gelukkig heb ik toen naar Sandra geluisterd. Ik bewaar nog altijd de mail die zij mij stuurde en waarin stond dat ik toegelaten was voor de opleiding bij job-link. In Job-Link werd ik met open armen ontvangen. Het zou dan toch lukken. Ik kon een opleiding als logistieke hulp beginnen.
Ik kreeg een stage plaats in het H. Hartziekenhuis in Leuven. Ik heb daar echt mijn best gedaan, maar dat koste me geen moeite. Ik was tussen de mensen, ik kon de anderen helpen, ik had mijn toekomst gevonden.
Op 1 april liep mijn stage daar af en op 16 april mocht ik in het ziekenhuis mijn contract gaan tekenen. Ik heb nu het mooiste werk dat ik me kan dromen. De hoofdverpleger op de dienst bij ons stimuleert me zelfs om te gaan studeren voor verpleegkundige… en weetje, nu word ik gevraagd om bij Koerdische en Turkse patiënten, die niet voldoende Nederlands kunnen, te komen tolken! Ik, die in het Tweede Kans onderwijs driemaal geweigerd was omdat ik niet voldoende Nederlands zou gekend hebben…(nauwelijks zichtbare grijns).
Hoe kijk je op die voorbije periode terug ?


HAMIDE Met enorm veel dankbaarheid voor Sandra ! Ze maakte altijd tijd voor mij, luisterde naar mijn verhaal. Zij heeft me een weg getoond om uit die impasse te geraken.


SANDRA (Lichtjes kleurend) Ik deed alleen mijn plicht ! Ik ben haast even gelukkig als jij omdat je vanuit een quasi hopeloze situatie hebt terug gevochten.


HAMIDE Ja, ik kan alleen maar verder vertellen, aan al wie het horen wil, blijf trouw aan je dromen en …word lid van het ABVV…..!


VLR: Sandra, Hamide

Zoek op trefwoord

Loopbaanadvies opleiding werkzoekenden

Terug Top